ΒΕΒΑΙΟΤΗΤΕΣ ΠΟΥ ΛΙΓΟΣΤΕΥΟΥΝ

Περιγραφή

Τα λόγια υπαινικτικά αιωρούνταν ασύντακτα. Σκόνταφταν αδιέξοδα, όπως οι χιονονιφάδες στο τζάμι που ψυχραίνουν το μέσα χώρο.Αγκυλώσεις αναγνωρίσιμες.Η σιωπή, κάποτε,τιμιότερη απ’ τον λόγο·απ’ τις προσχηματικές παραστάσεις·τις κατεδαφίσεις.Έτσι χάνεται η αισθητική, η ακεραιότητα των ονείρων.Έξω ο καιρός είχε ξαστεριάχωρίς ήλιο που αφήνει σκιές.Οριοθετούσε με σαφήνεια τα περιγράμματα,όπως η διαύγεια των λέξεωναληθεύει τα πράγματα.Οι λέξειςευθύβολες, ανυπόκριτες, ισορροπούν κι εναρμονίζουν τις παρεκκλίσεις.