ΕΝΤΟΜΑ ΣΤΗΝ ΕΝΤΑΤΙΚΗ

Περιγραφή

Η ΛΕΡΝΑΙΑ ΥΔΡΑΝύχτα ξυπνάει από μέσα και βγάζει έξω τα κεφάλια της από τις τρύπες του κορμιού μου προς τα χαράματα της κόβω ένα που πετάει αφρίζοντας ολόγυραμα ο σφαγμένος λαιμόςδικέφαλος την επομένη ξεφυτρώνειχρόνια τώρα παλεύωκυκλωμένος από κεφάλιαάλλα κομμένα και άλλα ανέγγιχταπου με απειλούν επίμοναέντομα στην εντατικήξεχνώ ο αδαής να κάψω κάθε κεφάλι όταν το κόψωΗ ΑΜΙΛΗΤΗΌλο και πιο συχνά καθώς περνούν τα χρόνια γυναίκα με ώριμη ομορφιά με επισκέπτεται βγάζει το κέντημά της και κεντάειστα τυφλά ψιλοβελονιάκοιτώντας με κατάματα χωρίς να μου μιλάεικάθε φορά που φεύγει λησμονεί το εργόχειρό τηςκαι βλέπω πως ξομπλιάζει λέξεις αντί για παραστάσεις άγνωστης γλώσσας κι ακατάληπτης ερευνώ λεξικά συμβουλεύομαι γλωσσομαθείςαγωνιώ να καταλάβω να αποκρυπτογραφήσωμάταια μολαταύτα όταν ξανάρχεται εκλιπαρώ να μου εξηγήσειπέφτω στα πόδια της την καλοπιάνωεκείνη βουβή μα ωστόσο διαισθάνομαι ήχο λαλιάς άλληςχωρίς φθόγγους και λόγια συμβατάλαχταρώ να συνεννοηθώ με τη γυναίκα τούτηνα την κάνω δική μουσιγά σιγά λοιπόν εξοικειώνομαι μαζί τηςκι επιστρατεύοντας επιμονή και υπομονήαργά και βασανιστικά αφήνω επιτέλους τις χάντρες της φωνής τηςγάργαρα να κυλήσουν στο αίμα μουδίχως ανάγκη να μου μιλάειδίχως ανάγκη να της μιλώ